तुझेच सगळे प्रेम आहे
सुचली जरी ओळ मला
शब्दातुनी आठवण तुझीच आहे
न ठाव मला कवितेची
ओळख शब्दाची तु करुन दिलीस
कधी न ओळखले मी मला
ओळख इतकी तु करुन दिलीस
आठवण तुझी मनी इतकी जपली
दुर तु जरी असली तरी
जवळ असल्याची मनाने समजूत दिली
गोड, गुलाबी थंडी जशी संध्यापरी
कधी न जावे दूर तु
स्वप्णातही मला कधी न भासे
असेल जरी चंद्र दुर तरी
प्रकाश काय कम पडे
जळत असतो सुर्य जरी
तात्पर्य फ़क्त एव्ह्ढेच आहे
प्रकाश सर्वासी देऊनी तरी
रात्रभर बिचारा एकटाच आहे
रागवू तरी कसे तुला मी
चुक माझ्या समोर आहे
रडवुनी तरी तुला काय
डोळ्यातून पडणारे अश्रु माझेच आहे
हक्क गाजवु कसा माझा मी
ज्या हक्काचा तुला राग आहे
झाल्या जरी तिन्ही सान्जा
मनी दिवा तुझा लावला आहे.
समजेल का मन हे माझे तुला
प्रवास अजून खूप लाब आहे...
- मयुर वाकचौरे
