अशी असावी ती...
स्वपनातील परीसारखी
पण नको स्वनासारखी...
सकाळी तुरळ्क आठवणारी.
अशी असावी ती...
गुलाबाच्या पाकळीसारखी
पण नको गुलाबासारखी...
ऊन्हात कोमजून जाणरी.
अशी असावी ती...
सुर्याच्या कोवळ्या किरणासारखी
पण नको तापलेल्या सुर्यासारखी...
जवळ जाताच राख करणारी.
अशी असावी ती...
चंद्राच्या शितल छायेसारखी
पण नको चंद्रासारखी...
एकही डाग असलेली.
-मयुर वाकचौरे
No comments:
Post a Comment